Spis treści

1. Na banderowskim szlaku

2. Ukraińska pułapka

3. Banderowska rewolucja

4. Tragedia Ukrainy

5. W oparach rusohisterii

6. Prawdziwe oblicze banderowców

7. Czy będziemy umierać za Stepana Banderę?

8. Gorączka antyjaruzelska

9. Czesi w Auschwitz

10. W imię czego Piotr Zychowicz hańbi polską historię?

11. Operacja „Wisła” była konieczna

12. Józef Kamala-Kurhański – komendant Berezy Kartuskiej i więzień KL Auschwitz

13. Historia Stanisławy Olewnik i rodziny Mławskich

14. Bereza Kartuska – czarna karta historii II RP

15. Artur Radvanský (1921-2009)

16. Niechciana rocznica

17. Mitteleuropa

18. Antoni Łyko (1907-1941) – piłkarska kariera zakończona w Auschwitz

19. Cena Powstania Warszawskiego: transporty pruszkowskie do Auschwitz

20. Co zostało po „majdanie”?

21. Nazistowska symbolika sił zbrojnych Ukrainy

22. Dwa powstania

23. Igranie z ogniem

24. Afirmacja banderyzmu

25. Banderland nadwiślański

26. Poroszenko w Babim Jarze

27. Bunt Sonderkommando

28. 70. rocznica tragicznej ucieczki z Auschwitz

29. Pokłosie „polityki jegiellońskiej”

30. Medale od SBU

31. Czciciele Dirlewangera

32. Masakra w El Mozote

33. „Wizyta przyjaźni”

34. Posłowie PiS z wizytą w batalionie „Ajdar”

35. Ostatni film Bohdana Poręby

36. Twórczość Oksany Zabużko

37. Rok po „majdanie”

38. 70. rocznica wyzwolenia dzieci z obozu w Potulicach

39. Niskie loty Grzegorza Brauna

40. Okoliczności śmierci Zofii Praussowej w KL Auschwitz

41. Pod banderowskim sztandarem

42. Gloryfikacja zbrodniarzy

43. Niesłuszne zaślubiny z morzem

44. Szaleństwo bez granic

45. Nowa wersja historii

46. Po stronie UPA

47. Jasenovac – „Auschwitz Bałkanów”

48. Czterdzieści lat od Roku Zero

49. Stulecie zagłady Ormian

50. Odeszła Halina Ziółkowska-Modła (1924-2015)

51. Zbrodnia w Zatoce Lubeckiej

52. 70. rocznica wyzwolenia Mauthausen i Stutthof

53. Czy Serbia okryła się hańbą?

54. Trzecia faza ludobójstwa

55. Polacy w Auschwitz

56. W kierunku konfliktu globalnego

57. Ludobójstwo niepotępione

58. Prawda historyczna a prawda polityczna

59. Historia według Hrycaka

60. Niemiec wstydzić się nie musi

61. Czeczeńska pułapka

62. Lobby banderowskie

63. Nacjonaliści ukraińscy w wojnie z Polską we wrześniu 1939 roku

64. Operacja „Oluja”

65. U progu wielkiej zmiany

66. Kto podpalił Ukrainę?

67. Więcej pokory

68. W służbie doktryny Wolfowitza

69. Niewygodne pytania

70. Pilecki

71. O czym milczą wiodące media

72. Kto podpalił Syrię?

73. Rekolonizacja Libii i Syrii

74. Helmut Schmidt (1918-2015)

75. Ostatni więźniowie Auschwitz

76. Skąd się wzięło Państwo Islamskie?

77. Terroryzm islamski stworzyła polityka Zachodu

78. Czeczeńska choroba polskiej prawicy

79. W ślepym zaułku idei Giedroycia

80. Ukraina czci sprawców rzezi Humańskiej

81. Nowy Rok banderowski

82. Szaleństwo czy zdrada?

83. Parodia pojednania polsko-ukraińskiego

84. Na opłatku z banderowcami

85. Kto neguje Holokaust?

86. Spory wokół liczby ofiar Auschwitz

87. „Niesłuszne” pomniki ludobójstwa

88. Na tropie agentów Kremla

89. Geopolityka a powstanie styczniowe

90. MSZ usprawiedliwia kult UPA na Ukrainie

91. Wiatrowycz nie chce pojednania

92. Skąd się wzięło polskie SS?

93. O pragmatyzm w stosunkach z Rosją

94. Faszyzacja peryferii

95. Na ołtarzu idei Giedroycia

96. Polityka mocarstwowa

97. UPA a Żołnierze Wyklęci

98. Wojna pomnikowa

99. Niewygodna prawda

100. Incydent w Nowym Jorku

101. W rocznicę przewrotu majowego

102. Amerykańska krytyka Ukrainy

103. Pomiędzy Rimlandem a Heartlandem

104. Katynalia wołyńskie

105. Zakłamana propozycja pojednania

106. „Kolorowa rewolucja” w Brazylii

107. Sprawiedliwość dla Hisséne Habré

108. Oswajanie z UPA

109. Powstanie zabajkalskie (1866)

108. W imieniu Stepana Bandery

109. Stepinac nie był bohaterem

110. Hańba domowa III RP

111. Ludobójstwo na Wołyniu a partyzantka radziecka

112. Przerwać pogenocydalną fazę ludobójstwa

113. Żadnych marzeń, panowie

114. Zabawy zapałkami

115. Savoir-vivre Szuchewycza

116. Polskie zbrodnie wobec Ukrainy

117. Noc Ołówków

118. Bohater „Gazety Wyborczej” z Waffen-SS

119. Na kolanach przed Ukrainą

120. Antykomunistyczny mit polskiej prawicy

121. Pierwsza ofiara ukraińskiego faszyzmu

122. Irlandzki zryw a Polska

123. Okupacja niemiecka nie była igraszką

124. Śmierć „Motoroli”

125. Co się stało z gen. Benediktowem?

126. Pod dyktando OUN

127. Zagłada jeńców radzieckich

128. Resortowi autorzy o resortowych dzieciach

129. Trump, czyli ból głowy rusofobów

130. U progu świata wielobiegunowego

131. Narodowcy w czasie próby

132. Co dzieje się w Aleppo?

133. Anatomia ludobójstwa

134. Mitologia paktu Ribbentrop-Mołotow

135. Klęska Zachodu w Syrii

136. Pojednanie z banderyzmem nie jest możliwe

137. Polonobanderowcy

138. Profanacja w Bykowni

139. PiS-owska negacja banderowskiego antypolonizmu

140. Łajdactwo

141. Znaki zapytania

142. Przemysł kłamstwa

143. PRL a totalitaryzm

144. Z Kozakami na Kremlu

145. Kim był Hryhoryj Perehijniak?

146. Rok UPA

147. Ziemia Kłodzka nie jest ziemią niczyją

148. Negacja zbrodni żołnierzy wyklętych

149. Gorzka prawda

150. Moje trzy grosze o dniu pamięci „żołnierzy wyklętych”

151. W odpowiedzi na polemikę p. Mariusza Matuszewskiego dotyczącą zbrodni Józefa Kurasia-Ognia

152. Profanacje we Lwowie i Podkamieniu w cieniu Intermarium

153. Żołnierze Zapomniani i Żołnierze Niechciani

154. Intermarium po banderowsku

155. Polityka historyczna Wiatrowycza

156. Trump skorygowany

157. Kto podjudza polskich rusofobów?

158. Korygowanie Trumpa

159. Koniec żartów z Ukrainą

160. Czy Polska przegrała wojnę?

161. Sprawa sumienia polskiego

162. Antypolonizm pod płaszczykiem antykomunizmu

163. Po stronie Ententy (w 100-lecie utworzenia Armii Polskiej we Francji)

164. Historia jedna z wielu

165. Kto uczestniczył w Holokauście?

166. W obliczu agresji

167. Niemcy a islam

168. Szorstka przyjaźń Kohla

169. Sterowana inwazja

170. Kohl a rozbicie Jugosławii

171. Ukraińcy wchodzą do gry

172. Niechciane święto

173. Rocznica genocidium atrox na Woli

174. Bezkarni kaci Warszawy

175. Niemieckie genocidium atrox w Warszawie 1944

176. Wielki Strajk Chłopski 1937 roku

177. Głupcy nie mogą być elitą narodu

178. Ja, agent Kremla

179. Sojuszniczy cios nożem w plecy

180. W marszu z Banderą

181. Dekomunizacja Sendlerowej?

182. Barbarzyństwo

183. Skazani na klęskę

184. Taniec na linie, nad przepaścią

185. Fort Krzesławice – zapomniane miejsce polskiej martyrologii

186. Kabaret prowincjonalny

187. Austriacka kultura pamięci

188. Odpowiedź na atak Leszka Żebrowskiego

189. Odszedł Antoni Mariański (1927-2017)

190. Ukrpol zamiast Intermarium

191. Stado prowadzone na rzeź

192. Historia według Wiatrowycza

193. Ultimatum, czyli z ręką w nocniku

194. Sprawiedliwość Zachodu

195. Zagłada Zamojszczyzny

196. Czwarta obrona Birczy

Reklamy

5 uwag do wpisu “Spis treści

  1. Panie Bohdanie, uważaj Pan na siebie, bo ze zgrozą przeczuwam, iż jakiś z tych faszysto-nacjonalistycznych zbirów (także polskich) targnie się na Pana.
    Podziwiam i trzymam kciuki za Pana.
    KM

    Polubienie

  2. Mam takie dwa małe pytania do Pana:
    1.Kogo mają czcić Ukraińcy? Stalina, Breżniewa a może Piłsudskiego?
    Broń Boże nie popieram nacjonalistów (żadnych – ani Polskich ani innych).
    2.Jak w odniesieniu do pierwszego pytania skomentuje Pan uwielbienie Polaków do naszych niektórych „bohaterów wyklętych typu Łupaszka albo Kuraś????

    Polubienie

    • Uwielbienie Polaków, a właściwie obecnych decydentów politycznych dla „Ognia” i „Łupaszki” skomentowałem w artykułach „Faszyzacja peryferii”, „Negacja zbrodni żołnierzy wyklętych” oraz „Żołnierze Zapomniani i Żołnierze Niechciani”. Źródło tego uwielbienia jest to samo, co w wypadku kultu OUN-UPA na Ukrainie. Jest nim polityka amerykańska wobec Europy Środkowej i Wschodniej zmierzająca do wyparcia Rosji z obszaru poradzieckiego, a nawet jej rozbicia. Kult „wyklętych” w Polsce, UPA na Ukrainie, kolaboracyjnych formacji SS w państwach bałtyckich ma na celu w kontekście tej polityki rozniecanie nastrojów antyrosyjskich, bo wszystkie te formacje – chociaż „wyklęci” do UPA i SS nie pasują – walczyły z ZSRR.
      Odpowiedzi na pytanie pierwsze udzielił Wiktor Poliszczuk, który stwierdził otwarcie, że droga do zbudowania nowoczesnej państwowości przez Ukraińców wiedzie nie tylko przez odrzucenie dziedzictwa komunistycznego, ale przede wszystkim przez odrzucenie dziedzictwa banderowskiego. Nie tylko dlatego, że było zbrodnicze, ale dlatego, że był to margines polityczny narodu ukraińskiego. Ten margines byłby już dawno epizodem przeszłości, gdyby nie był podtrzymywany i wykorzystywany w okresie „zimnej wojny” przez służby specjalne USA i RFN, a po 1991 r. ożywiony dla realizacji celów geopolitycznych bloku euro-atlantyckiego. Jeżeli niektórzy Ukraińcy twierdzą, że nie mają kogo czcić poza Banderą, że nie mają innej tradycji niż banderowska, to niech lepiej dadzą sobie spokój z budowaniem własnego państwa. Historycznie widać, że im to nigdy nie wychodziło i że najwyraźniej jeszcze do tego nie dojrzeli.

      Polubienie

  3. PIS „odkurzył” sprawę niemieckich reparacji wojennych za zniszczenia Polski w czasie 2 wojny św. Chyba nikt nie ma wątpliwości, że reparacje są nie do wywalczenia. Ale czy PIS ma rację, że te reparacje się nam należą? Czytałem, że konferencja w Jałcie przyznała nam reparacje i je otrzymaliśmy (np. ziemie zachodnie, czy jakieś kontyngenty z rosyjskiej strefy okupacyjnej). Jak to jest z tymi reparacjami? Czy może coś Pan wyjaśnić?

    Polubienie

    • To, że Ziemie Odzyskane są traktowane przez stronę niemiecką jako odszkodowanie dla Polski za zbrodnie III Rzeszy nie jest tajemnicą. Mówił o tym otwarcie m.in. Günter Grass i tak to przedstawił niemieckiej opinii publicznej Helmut Kohl, uzasadniając uznanie przez zjednoczone Niemcy granicy z Polską w 1990 roku (na co zgodził się dopiero pod naciskiem USA). Dlatego wracanie do tego tematu może być pretekstem dla antypolskich sił w Niemczech, by powrócić do dyskusji o granicy. Sprawa zrzeczenia się przez Radę Państwa PRL 23 sierpnia 1953 roku reparacji wojennych jest ogólnie znana. Do tematu reparacji nie wracano też po 1989 roku uważając, że miałoby to polityczny sens tylko wtedy, gdyby Niemcy oficjalnie domagały się odszkodowań za mienie pozostawione na Ziemiach Odzyskanych lub odszkodowań za „wypędzenia”. Natomiast obecne pojawienie się tematu reparacji wojennych wynika moim zdaniem z sytuacji wewnętrznej, a nie międzynarodowej Polski.
      Jest to działanie bez wodza, planu i strategii, temat wysunięty przez Kaczyńskiego wyłącznie dla celów polityki wewnętrznej, tzn. dostarczenia elektoratowi nowego paliwa w sytuacji wyczerpywania się paliwa smoleńskiego oraz nowej pałki do walenia „zdrajców” z opozycji i nie tylko. Być może też jest to nieudolna próba obrony przed politycznym naciskiem Berlina w sprawie tzw. relokacji uchodźców i tzw. przestrzegania praworządności przez rząd PiS. Z tego powodu w żadne dyskusje na temat reparacji wdawał się nie będę.

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s